Сенатот донесе резолуција со која ќе се ограничи можноста на претседателот Доналд Трамп да спроведува понатамошни напади врз Венецуела, изразувајќи неодобрување за неговите растечки амбиции на западната хемисфера, пренесува Асошиејтед Прес.
Демократите и петмина републиканци гласаа за да се донесе резолуцијата за воени овластувања со 52 гласови „за“ и 47 „против“ и да се обезбеди гласање следната недела за конечно усвојување. Таа практично нема шанси да стане закон бидејќи Трамп ќе мора да ја потпише доколку ја усвои Претставничкиот дом, кој е под контрола на републиканците. Сепак, тоа беше значаен гест што покажа вознемиреност кај некои републиканци откако американската војска го зароби венецуелскиот лидер Николас Мадуро во ненадејна ноќна рација за време на викендот.
Администрацијата на Трамп сега се стреми да ги контролира нафтените ресурси на Венецуела и нејзината влада, но резолуцијата за воени овластувања ќе бара одобрение од Конгресот за какви било понатамошни напади врз јужноамериканската земја.
„За мене, сè е во врска со одењето напред“, рече сенаторот од Мисури, Џош Холи, еден од петте гласачи на републиканците. „Ако претседателот одлучи: „Знаете што? Треба да испратам војници на теренот на Венецуела“, мислам дека тоа ќе бара од Конгресот да се изјасни.“
Другите републиканци кои ја поддржаа резолуцијата беа сенаторите Ранд Пол од Кентаки, Лиза Мурковски од Алјаска, Сузан Колинс од Мејн и Тод Јанг од Индијана.
Трамп реагираше на нивните гласови велејќи на социјалните мрежи дека тие „никогаш повеќе не треба да бидат избрани на функција“ и дека гласањето „во голема мера ја попречува американската самоодбрана и национална безбедност“.
Демократите не успеаја да донесат неколку такви резолуции во месеците кога Трамп ја ескалираше својата кампања против Венецуела. Но, пратениците тврдат дека сега кога Трамп го зароби Мадуро и се насочи кон други освојувања како што е Гренланд, гласањето му дава можност на Конгресот.
„Ова не беше само процедурално гласање. Тоа е јасно отфрлање на идејата дека едно лице може еднострано да ги испрати американските синови и ќерки во опасност без Конгрес, без дебата“, рече лидерот на демократите во Сенатот, Чак Шумер од Њујорк.
Одговор на пратениците на операцијата во Венецуела
Републиканските лидери изјавија дека немале претходно известување за рацијата рано наутро во саботата за апсење на Мадуро и неговата сопруга, Силија Флорес, но најмногу изразија задоволство оваа недела бидејќи високите претставници на администрацијата дадоа доверливи брифинзи за операцијата.
Сенатор Тим Кејн, демократ од Вирџинија, кој го наметна гласањето за резолуцијата, рече дека верува оти многу републиканци биле изненадени од исходот. Тој рече дека неодамнешните коментари на Трамп за „Њујорк тајмс“ во кои се сугерира дека надзорот на САД во Венецуела може да трае со години – во комбинација со деталите откриени во доверливите брифинзи – ги натераа некои пратеници да заклучат дека „ова е премногу големо за да му се дозволи на претседател да го стори тоа без Конгресот“.
Администрацијата користеше еволуирачки сет на правни оправдувања за повеќемесечната кампања во Централна и Јужна Америка, од уништување на наводни бродови за дрога според овластувањата за глобалната борба против тероризмот до апсењето на Мадуро во она што наводно беше операција за спроведување на законот за да му се суди во Соединетите Држави.
Републиканските лидери го поддржаа Трамп
„Мислам дека претседателот барем веќе покажа многу силна посветеност на мирот преку сила, особено на оваа хемисфера“, рече лидерот на мнозинството во Сенатот, Џон Тун, републиканец од С.Д. „Мислам дека Венецуела ја доби таа порака гласно и јасно“.
Гласањето за слична резолуција во ноември тесно не успеа да го добие потребното мнозинство. Пол и Мурковски беа единствените републиканци што гласаа „за“ тогаш.
Јанг во изјава рече дека ја поддржува операцијата за апсење на Мадуро, но е загрижен од изјавите на Трамп дека неговата администрација сега „управува“ со Венецуела.
„Не е јасно дали тоа значи дека ќе биде потребно американско воено присуство за стабилизирање на земјата“, рече Јанг, додавајќи дека верува оти повеќето од неговите избирачи не се подготвени да испратат американски трупи во таа мисија.
Ретко спроведуваниот Закон за воени овластувања
Трамп го критикуваше гласањето во Сенатот како „попречување на овластувањата на претседателот како врховен командант“ според Уставот.
Претседателите на двете партии долго време тврдат дека Законот за воени овластувања ги нарушува нивните овластувања. Донесен во 1973 година по Виетнамската војна – и поради ветото на републиканскиот претседател Ричард Никсон – никогаш не успеал директно да го принуди претседателот да ги запре воените дејствија.
Конгресот објавува војна додека претседателот служи како врховен командант, според Уставот. Но, пратениците не објавиле формално војна од Втората светска војна, давајќи им на претседателите широка слобода да дејствуваат еднострано. Законот бара од претседателите да го известат Конгресот во рок од 48 часа од распоредувањето на силите и да ги прекинат воените дејствија во рок од 60 до 90 дена без овластување – ограничувања што претседателите на двете партии рутински ги прошируваат.
Демократите тврдат дека тие ограничувања се поместуваат подалеку од кога било. Некои републиканци отидоа уште подалеку, тврдејќи дека одобрението од Конгресот е целосно непотребно.