Во време кога историските личности се делат на херои и предавници, новиот роман „Љубов и Смрт“ прави нешто многу поризично: ги претставува револуционерите како луѓе.
Наместо мит, авторот го прикажува Гоце Делчев како човек што се сомнева, се плаши, сака, страда и се бори со сопствената совест. Ова не е удобна верзија на историјата. Ова е приказна за товарот на изборите.
Опасноста на романот не е во тоа што поставува нови факти, туку во тоа што поставува нови прашања.
Дали лидерот има право да жртвува животи? Дали револуцијата може да почне со љубов, а не со омраза? Дали слободата без морал станува нова тиранија?
Во книгата нема сигурни одговори. И токму тоа е најголемата провокација. Затоа читателот не може да се сокрие зад пароли. Тој мора да одлучи.
Ова дело веќе предизвика силни реакции, бидејќи ги руши црно-белите приказни што многу генерации ги наследуваат како вистини.
Но можеби токму тоа ѝ е потребно на современата култура: не нов мит, туку нова искреност.
„Љубов и Смрт“ не е опасен роман затоа што ја менува историјата. Опасен е затоа што го менува читателот. И затоа што поставува прашања на кои никој не се осмелува да одговори.