Грик рипортер пишува дека Захарова навела десет наводни прекршувања од страна на Западот. Според порталот, нејзините примери вклучуваат бомбардирање на Југославија од страна на НАТО во 1999 година без одобрение на Обединетите нации (ОН), постоење на црни локации на ЦИА во Литванија, Полска и Романија и наводна поддршка од Западот за протестите на Мајдан во Украина во 2014 година.
Таргетирање на грчката политика
„Меѓу наведените примери, Захарова директно ја таргетираше Грција, наведувајќи ја ‘улогата на грчката воена хунта во кипарската криза од 1974 година’, која ја опиша како ‘обид за анексија на островот’. Таа, исто така, го истакна долгогодишниот спор за името меѓу Атина и Скопјe, истакнувајќи дека Грција ‘блокираше меѓународни иницијативи’ наменети за поттикнување на соработката со Република Северна Македонија до 2018 година поради нерешен спор околу нејзиното име“, пишува порталот.
Грик рипортер потсетува на Хелсиншкиот договор, потпишан на 1 август 1975 година во Хелсинки, Финска, кој го означи завршувањето на првата Конференција за безбедност и соработка во Европа (КБСЕ, сега ОБСЕ).
„Замислен за ублажување на тензиите од Студената војна, 35 нации, вклучувајќи ги САД и Канада, ги потпишаа договорите – секоја европска земја освен Албанија. Тие ги признаа границите во Европа по Втората светска војна и ги обврзаа потписниците да ги почитуваат човековите права, основните слободи и соработката во економските, научните и хуманитарните области“, пишува порталот.
Во написот уште се потенцира дека грчкото Министерство за надворешни работи официјално не одговорило на обвинувањата на Захарова, но дипломатски извори во Атина нагласиле дека турската инвазија на Кипар во 1974 година останува отворена рана за хеленизмот и претставува „очигледно кршење на меѓународното право, со последици што продолжуваат да ја оптоваруваат меѓународната заедница“.
„Во исто време, Атина тврдеше дека државниот удар од 15 јули 1974 година е недвосмислено осуден од сите демократски избрани влади на Грција, истакнувајќи го долгогодишното меѓународно признавање на кипарското прашање како прашање на инвазија и окупација. Во светлината на овие факти, одговорот на Грција до Кремљ ја нагласува важноста на мирното решавање на споровите – како што е прикажано во случајот со Северна Македонија – и го истакнува историското значење на Хелсиншкиот завршен акт од 1975 година, со кој се воспоставија принципите на мирен соживот и соработка меѓу државите“, заклучува во својот напис Грик рипортер.